Αλεξανδρινοί Βασιλείς

Αλεξανδρινοί Βασιλείς

Τα γενέθλια της Αλεξάνδρειας 2.357 χρόνια μετά

Κείμενο και φωτογραφίες © Ιωάννη Καλλιανιώτη

Σήμερα 24 Απριλίου 2026, η Διοίκηση Αλεξανδρείας, γιόρτασε τα 2.357 γενέθλια της πόλης.

Γιά πρώτη φορά, στην σύγχρονη με μας εποχή.

                                           

Αφορμή στάθηκε, ο εορτασμός της 20ετίας της ανασκαφής της κας Λημναίου-Παπακώστα στους κήπους των Σαλαλάτ με την εύρεση του Ελληνιστικού αγάλματος μοναδικής ομορφιάς. Παριστάνει Βασιλική προσωπικότητα που φέρει δύο διαδήματα. Η ακριβής του χρονολόγηση και η μορφή του προσώπου, αποκλείει τους Πτολεμαίους Α! και Β! και καταδεικνύει τον Αλέξανδρο σε νεαρή ηλικία πριν την θεοποίησή του.

Ο νέος Διοικητής Αλεξανδρείας, γέννημα-θρέμμα της πόλης, υιοθέτησε τον εορτασμό και τον επεξέτεινε, περιλαμβάνοντας τα γενέθλια της πόλης.

Η συνταγή του εορτασμού ακολούθησε αυτήν της Κλεοπάτρας της 7ης, όπως την περιγράφει μοναδικά το 1912, στο ποίημά του, ο 

                                                              Κ.Π.Καβάφης

 Αλεξανδρινοί Βασιλείς

                                                  Μαζεύθηκαν οι Αλεξανδρινοί                                                  να δουν της Κλεοπάτρας τα παιδιά,                                                  τον Καισαρίωνα, και τα μικρά του αδέρφια,                                                  Αλέξανδρο και Πτολεμαίο, που πρώτη
                                                  φορά τα βγάζαν έξω στο Γυμνάσιο,                                                  εκεί να τα κηρύξουν βασιλείς,                                                  μες στη λαμπρή παράταξι των στρατιωτών.

                                                 Ο Αλέξανδρος — τον είπαν βασιλέα                                                 της Αρμενίας, της Μηδίας, και των Πάρθων.
                                                 Ο Πτολεμαίος — τον είπαν βασιλέα                                                 της Κιλικίας, της Συρίας, και της Φοινίκης.                                                 Ο Καισαρίων στέκονταν πιο εμπροστά,                                                 ντυμένος σε μετάξι τριανταφυλλί,                                                 στο στήθος του ανθοδέσμη από υακίνθους,
                                                 η ζώνη του διπλή σειρά σαπφείρων κι αμεθύστων,                                                 δεμένα τα ποδήματά του μ’ άσπρες                                                 κορδέλες κεντημένες με ροδόχροα μαργαριτάρια.                                                 Αυτόν τον είπαν πιότερο από τους μικρούς,                                                 αυτόν τον είπαν Βασιλέα των Βασιλέων.

                                                 Οι Αλεξανδρινοί ένιωθαν βέβαια                                                 που ήσαν λόγια αυτά και θεατρικά.

                                                 Αλλά η μέρα ήτανε ζεστή και ποιητική,                                                 ο ουρανός ένα γαλάζιο ανοιχτό,                                                 το Αλεξανδρινό Γυμνάσιον ένα
                                                 θριαμβικό κατόρθωμα της τέχνης                                                 των αυλικών η πολυτέλεια έκτακτη,                                                 ο Καισαρίων όλο χάρις κι εμορφιά                                                 (της Κλεοπάτρας υιός, αίμα των Λαγιδών)·                                                 κι οι Αλεξανδρινοί έτρεχαν πια στην εορτή,
                                                 κι ενθουσιάζονταν, κι επευφημούσαν                                                 ελληνικά, κι αιγυπτιακά, και ποιοι εβραίικα,                                                 γοητευμένοι με τ’ ωραίο θέαμα —                                                 μόλο που βέβαια ήξευραν τί άξιζαν αυτά,                                                 τί κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες.

                                       

Αντί του Αλεξανδρινού Γυμνασίου, επελέγη η πλατεία του πρόσφατα ανακαινισμένου 

Ελληνορωμαϊκού Μουσείου 

Εκεί παρατάχθηκαν το πρωϊ μαθητές και μαθήτριες του Αβερωφείου Γυμνασίου και Αιγυπτιακών Γυμνασίων ντυμένοι με ιστοριστικές Ελληνικές και Φαραωνικές ενδυμασίες.

Περίμεναν τους Αιγύπτιους και Έλληνες επισήμους με επικεφαλής τον Διοικητή Αλεξανδρείας και τον Πρέσβυ της Ελλάδος στην Αίγυπτο και όλοι μαζί πορεύτηκαν με προσκόπους και υπό τους ήχους στρατιωτικών φιλαρμονικών την οδό Φουάντ με κατεύθυνση το άγαλμα του ιδρυτή της πόλης στο λουλουδένιο ρολόϊ στο σταυροδρόμι των ιστορικών Κοιμητηρίων.

Οι τελετάρχες και μία από τις φιλαρμονικές

Τα παιδιά του Αβερωφείου

Ο γυμναστής τους

Ο αγαπητός Χρήστος Άστωρ επικεφαλής και στέφανο κρατών

Η φαραωνικής χάριτος κοπελίτσα. Ας την πούμε Αμάλ (Ελπίδα)

   

Η παράταξη περιμένει

                                         

                           Φτάνει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος

                

                          Ο Βασίλης και η Βίλλυ Ζουέ       Η κα Α. Μηλοπούλου, Πρόεδρος

                          Επίτροποι Ελλ. Κοινοτήτων         Συνδέσμου Ελληνοαιγυπτιακής φιλίας

                          Καϊρου και Αλεξανδρείας

                                                    Ο Έλληνας Πρέσβυς κ. Ν. Παπαγεωργίου

Προηγείτο Φιλαρμονική με το θριαμβικό εμβατήριο της Αϊντα...ευτυχώς σε κάποια απόσταση...

Ο Διοικητής Αλεξανδρείας και ο Υπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης της Αιγύπτου

Η πομπή μπορεί να ξεκινήσει

Στην άνθινη αψίδα γραμμένο Αραβικά και Ελληνικά: Επέτειος Ίδρυσης της Αλεξανδρείας

Μπροστά από το Μπενάκικο και τα άλλα αρχοντικά του Καρτιέ Γκρεκ

Η διακριτική νοσταλγία της οδού Φουάντ...

Είναι κανείς στον 3ο όροφο;

Μπροστά στο λουλουδένιο ρολόϊ

Παράταξη μπροστά στον Μεγαλέξανδρο

Το άγαλμα είναι δωρεά του Συνδέσμου Αποφοίτων Αβερωφείου Σχολής Αλεξανδρείας

ΣΑΑΣΑ

Πλήθος σημαιών των κρατών της Μεσογείου. Μοναδική παράβλεψη, λείπει η Ελληνική.

Κατατίθεται ο στέφανος

Οι επίσημοι φωτογραφίζονται

Οι μουσικές παιανίζουν

Διώροφα ανθοστόλιστα λεωφορεία μεταφέρουν τους καλεσμένους στην Μπιμπλιοτέκα Αλεξαντρίνα

Εκεί περιμένουν άλλες μουσικές

Τα παιδιά θα χορέψουν Ζορμπά, Ποντιακά και χορούς Αλεξανδρινών ψαράδων,

αλλά δεν τα προλάβαμε

Προχωράμε στο μικρό αρχαιολογικό Μουσείο της Βιβλιοθήκης, όπου και τα εγκαίνια της έκθεσης της κας Παπακώστα 

Οι προθήκες του Μουσείου είναι δώρο Ελλήνων με συντονισμό του Συνδέσμου Ελληνοαιγυπτιακής φιλίας το 2002, όπως αναγράφεται και στην αναμνηστική στήλη. Το Μουσείο υποδέχεται την Πρόεδρο κα Μηλοπούλου και τον κ. Ζουέ, ως παλιούς φίλους.

Η έκθεση περιλαμβάνει δύο χώρους.

Στον πρώτο που είναι πολύ δύσκολο να φωτογραφηθεί αναπαρίσταται η διαστρωμάτωση της ανασκαφής βάθους 15 μέτρων.

Στον δεύτερο χώρο που βλέπετε εδώ, υπάρχουν τα μικρότερα ευρήματα, καθώς και το μέγα εύρημα του μαρμάρινου Αλεξάνδρου με ύψος από την κεφαλή έως το γόνατο 80 εκατοστά.

Η κίτρινη διακεκομμένη γραμμή υποδηλώνει την διασταύρωση των οδών στην οποία βρέθηκε το σημαντικό κτίριο, τα όριά του με την κόκκινη διακεκομμένη γραμμή.

Τα γαλανά πετάσματα δηλώνουν τα όρια της ανασκαφής.

Πίσω από το άγαλμα, τα ευρήματα των επιχρισμάτων χωρισμένα κατά χρώμα σε πλήρη χρωματική αντιστοιχία με τα επιχρίσματα άλλων Μακεδονικών μνημείων.

Φωτογραφίες των εγκαινίων λόγω συνωστισμού και μέτρων ασφαλείας, εξασφάλισα ελάχιστες από την τιμωμένη αρχαιολόγο, αλλά θα υπάρξει ξεχωριστή ανάρτηση με θέμα αυτή την έκθεση και την ανασκαφέα, που δίπλα στον Αλέξανδρο είναι το πρόσωπο της σημερινής ημέρας.

Στην κορδέλα των εγκαινίων, η κυρία Παπακώστα, ο Υπουργός Ανώτατης Παιδείας Δρ. Κόνσουα, ο Διοικητής Αλεξανδρείας Αϋμάν Ατέγια, Μηχανικός, ο Πρέσβυς της Ελλάδος. 

Κρέμονται από τα χείλη της

Προχωράμε προς το Μεγάλο Αμφιθέατρο της Βιβλιοθήκης

Όπου θα γίνουν οι ομιλίες και οι βραβεύσεις προσωπικοτήτων

 

Ένα μικρό διάλειμμα γιά τους καλεσμένους

Είναι μεσημέρι Παρασκευής και ώρα προσευχής

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος και ο Αρχισυντάκτης του Αλεξανδρινού Ταχυδρόμου Γρηγόρης Χαλιακόπουλος

Η αναθηματική στήλη των εν Ελλάδι εταίρων του Συνδέσμου "Φίλοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας", εν έτει σωτηρίω δισχιλίω.

Μνήμης αγαθής ένεκα.

Κατ' αρχήν προβλήθηκε Αμερικανικό ντοκυμαντέρ γύρω από την ίδρυση της Αλεξάνδρειας

Ο Αλέξανδρος όπως τον παρουσιάζει το ντοκυμαντέρ

Η απόδοση των αγαλμάτων των Πτολεμαίων στην μνημειακή πόρτα του Φάρου

Η σεβαστή Αιγύπτία αρχαιολόγος κα Μόνα Χαγκάγκ 

την ώρα που ομιλεί γιά το πλωτό Ανάκτορο των Πτολεμαίων την "Θαλαμηγό"

Η ανασκαφεύς των Σαλαλάτ κα Καλλιόπη Παπακώστα

Από τον θερμό της χαιρετισμό ξεχώρισα τις ευχαριστίες της στην Αίγυπτο, επισήμους και λαό, που κατέστησαν δυνατή την ανασκαφή της και τις ανακαλύψεις της!

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος Αλεξανδρείας κ. Ανδρέας Βαφειάδης

Στην ουσιαστική, όσο και συναισθηματική ομιλία του σε επίσημα Αραβικά (Νάχαουϊ), αναφέρθηκε στα μέλη της Ελληνικής Κοινότητος, ως σάρκα εκ της σαρκός της Αιγύπτου.

Ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Αλεξάνδρεια κ. Ιωάννης Πυργάκης σε εξαιρετικά καλά δομημένη ομιλία του στα Αγγλικά.

Ο Πρέσβυς της Ελλάδος στην Αίγυπτο κ. Νικόλαος Παπαγεωργίου.

Εκτός από την άνεση στον γραπτό και προφορικό λόγο, έχει το χάρισμα των προσθηκών εκτός κειμένου, που ανταποκρίνονται στον παλμό της εκάστοτε περίστασης.

Ο Διοικητής Αλεξανδρείας κ. Αϋμάν Αττέγια.

Τέκνο της Αλεξάνδρειας, μίλησε θερμότατα γιά την πόλη και γιά τους Έλληνες.

Ηλέκτρισε την αίθουσα απευθυνόμενος στο πολυπληθές νεανικό ακροατήριο, με ιδιαίτερη αναφορά στους 15.000 μαθητές και μαθήτριες των Γαλλικών Σχολείων. 

Κάλεσε αγόρια και κορίτσια της Αλεξάνδρειας να οσμωθούν με τις παραδόσεις της πόλης και να τις μεταφέρουν στο μέλλον μέσα από τα δικά τους παιδιά. 

  

Απένειμε σε κάθε ένα από τα τιμώμενα πρόσωπα, ένα αντίγραφο του Φάρου.

 

                                                 

Μετά τα παραπάνω δοξαστικά, ήρθε επιτέλους και η ώρα της κύριας ομιλήτριας της ημέρας, της επί τούτω μετακληθείσας εξ Ελλάδος κας Ελισάβετ Τσιγαρίδα, Επίτιμης Διευθύντριας του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδος, επί έτη ερευνήτριας της Πέλλας.

Το χάρισμα, συνδυασμένο με βιωματικές αφηγήσεις και κρουνούς πληροφοριών

Μία πληροφορία που δεν είχα ξανακούσει: η επιστήμη της παλαιογεωγραφίας μελέτησε και ανασύνθεσε την γεωγραφία της Πέλλας την εποχή του Φιλίππου και του γιού του Αλέξανδρου. Η Πέλλα εκείνη την εποχή μέσω λίμνης και ποταμού είχε άμεση πρόσβαση στην θάλασσα και λιμένα στην άκρη του οποίου ευρίσκετο μικρά νήσος.

Όταν λοιπόν ο Αλέξανδρος αντίκρυσε το τοπίο της Αιγύπτου μεταξύ θαλάσσης και λίμνης, η οποία επικοινωνούσε με τον μέγα ποταμό και έφερε θαλάσσιο κόσμημα την νησίδα Φάρος που αναφερόταν και στον Όμηρο...

Θα μπορούσε πολλά ακόμα να μας εξιστορήσει η κυρία Τσιγαρίδα, αλλά περίπου μετά 10 λεπτά από την αρχή της ομιλίας της, έλαβε σημείωμα, ότι της διατίθενται ακόμη 5 λεπτά.

Άνθρωπος καλλιεργημένος και διακριτικός δεν σχολίασε. Τελείωσε την ομιλία συνοπτικά, με το χαμόγελο. Ίσως σε δεύτερο πλάνο, χαμογελούσε διακριτικά και ο ποιητής.

Είχε πάει πιά η ώρα 5 το απόγευμα, επίσημοι και μή, ήταν στο πόδι από τις 9.

Ήταν ώρα γιά επίσημα και λιγότερο επίσημα γεύματα.

Εμείς επιλέξαμε την κλασσική του τόπου φιλοξενία.

Και εις άλλα με υγεία! 

Κείμενο και φωτογραφίες © Ιωάννη Καλλιανιώτη